System kapitalistyczny i społeczeństwo konsumpcji to tak jakby dwa puzzle tej samej układanki. Bez pierwszego drugi nie miałby najmniejszego sensu. Aby większość ludzi z marną sytuacją finansową, ale dobrymi perspektywami zawodowymi na przyszłość mogła pozwolić sobie na tak podstawowe w konsumpcyjnym świecie dobra jak samochód czy mieszkanie, niejednokrotnie niezbędne jest pożyczenie pieniędzy. Bo chociaż w ciągu kilku najbliższych lat finanse dobrze zatrudnionej osoby mogą się dość mocno poprawić, to jednak teraz pozbawiona jakichkolwiek oszczędności nie ma szans na być żadnego ekskluzywnego dobra, do którego tak ciągnie wszystkich członków tego nowoczesnego społeczeństwa nastawionego na posiadanie. I banki, dokładnie analizujące możliwości finansowe swoich klientów zakładają, że w przyszłości klient w stanie będzie spłacać należność w równych comiesięcznych ratach. Nie zawsze jednak analiza ta jest słuszna i rok rocznie banki odpisywać muszą od swoich aktywów kolejne nieudane pożyczki.